129
ΣΩ. ἕτερον ἄρα ἅνθρωπός ἐστι τοῦ σώματος τοῦ ἑαυτοῦ;
129
ΑΛ. ἔοικεν.
129
ΣΩ. τί ποτʼ οὖν ὁ ἄνθρωπος;
129
ΑΛ. οὐκ ἔχω λέγειν.
129
ΣΩ. ἔχεις μὲν οὖν, ὅτι γε τὸ τῷ σώματι χρώμενον.
129
ΑΛ. ναί.
130
ΣΩ. ἦ οὖν ἄλλο τι χρῆται αὐτῷ ἢ ψυχή;
130
ΑΛ. οὐκ ἄλλο.
130
ΣΩ. οὐκοῦν ἄρχουσα;
130
ΑΛ. ναί.
130
ΣΩ. καὶ μὴν τόδε γʼ οἶμαι οὐδένα ἂν ἄλλως οἰηθῆναι.
130
ΑΛ. τὸ ποῖον;
130
ΣΩ. μὴ οὐ τριῶν ἕν γέ τι εἶναι τὸν ἄνθρωπον.
130
ΑΛ. τίνων;
130
ΣΩ. ψυχὴν ἢ σῶμα ἢ συναμφότερον, τὸ ὅλον τοῦτο.
130
ΑΛ. τί μήν;
130
ΣΩ. ἀλλὰ μὴν αὐτό γε τὸ τοῦ σώματος ἄρχον ὡμολογήσαμεν ἄνθρωπον εἶναι;
130
ΑΛ. ὡμολογήσαμεν.
130
ΣΩ. ἆρʼ οὖν σῶμα αὐτὸ αὑτοῦ ἄρχει;
130
ΑΛ. οὐδαμῶς.
130
ΣΩ. ἄρχεσθαι γὰρ αὐτὸ εἴπομεν.
130
ΑΛ. ναί.
130
ΣΩ. οὐκ ἂν δὴ τοῦτό γε εἴη ὃ ζητοῦμεν.
130
ΑΛ. οὐκ ἔοικεν.
130
ΣΩ. ἀλλʼ ἄρα τὸ συναμφότερον τοῦ σώματος ἄρχει, καὶ ἔστι δὴ τοῦτο ἄνθρωπος;
130
ΑΛ. ἴσως δῆτα.
130
ΣΩ. πάντων γε ἥκιστα· μὴ γὰρ συνάρχοντος τοῦ ἑτέρου οὐδεμία που μηχανὴ τὸ συναμφότερον ἄρχειν.
130
ΑΛ. ὀρθῶς.
130
ΣΩ. ἐπειδὴ δʼ οὔτε σῶμα οὔτε τὸ συναμφότερόν ἐστιν ἄνθρωπος, λείπεται οἶμαι ἢ μηδὲν αὔτʼ εἶναι, ἢ εἴπερ τί ἐστι, μηδὲν ἄλλο τὸν ἄνθρωπον συμβαίνειν ἢ ψυχήν.
130
ΑΛ. κομιδῇ μὲν οὖν.
