Stasimon 1
[Choral 1]
— ἰὼ Ζεῦ, τίς ἂν πῶς πᾷ πόρος κακῶν
Χορός
γένοιτο καὶ λύσις τύχας
—αἰαῖ· εἶσί τις; ἢ τέμω τρίχα,
215
καὶ μέλανα στολμὸν πέπλων
—δῆλα μέν, φίλοι, δῆλά γʼ, ἀλλ’ ὅμως
ἔξευρε μηχανάν τιν’ Ἀδμήτῳ κακῶν.
—πόριζε δὴ πόριζε· καὶ πάρος γὰρ
λυτήριος ἐκ θανάτου γενοῦ,
φόνιον δ’ ἀπόπαυσον Ἅιδαν.
225
ξας δάμαρτος σᾶς στερείς.
—αἰαῖ· ἄξια καὶ σφαγᾶς τάδε,
τὰν γὰρ οὐ φίλαν ἀλλὰ φιλτάταν
ἥδ’ ἐκ δόμων δὴ καὶ πόσις πορεύεται.
—βόασον ὦ, στέναξον, ὦ Φεραία
235
γυναῖκα μαραινομέναν νόσῳ
κατὰ γᾶς χθόνιον παρ’ Ἅιδαν.
