Stasimon 2
[Episode 1]
ἰώ μοι τύχας. μαῖα δὴ κάτω
Παῖς
βέβακεν, οὐκέτ’ ἔστιν, ὦ
ἴδε γὰρ ἴδε βλέφαρον καὶ παρατόνους χέρας.
ὑπάκουσον ἄκουσον, ὦ μᾶτερ, ἀντιάζω.
400
καλοῦμαί σ’ ὁ σὸς ποτὶ σοῖσι πίτ-
Ἄδμητος
τὴν οὐ κλύουσαν οὐδ’ ὁρῶσαν· ὥστ’ ἐγὼ
καὶ σφὼ βαρείᾳ συμφορᾷ πεπλήγμεθα.
405
Παῖς
νέος ἐγώ, πάτερ, λείπομαι φίλας
σύ τέ μοι σύγκασι κούρα
410
ἀνόνατ’ ἀνόνατ’ ἐνύμφευσας, οὐδὲ γήρως
ἔφθιτο γὰρ πάρος· οἰχομένας δὲ σοῦ,
Χορός
Ἄδμητʼ, ἀνάγκη τάσδε συμφορὰς φέρειν·
οὐ γάρ τι πρῶτος οὐδὲ λοίσθιος βροτῶν
γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· γίγνωσκε δὲ
ὡς πᾶσιν ἡμῖν κατθανεῖν ὀφείλεται.
Ἄδμητος
ἐπίσταμαί γε, κοὐκ ἄφνω κακὸν τόδε
420
προσέπτατʼ· εἰδὼς δ’ αὔτ’ ἐτειρόμην πάλαι.
ἀλλʼ, ἐκφορὰν γὰρ τοῦδε θήσομαι νεκροῦ,
πάρεστε καὶ μένοντες ἀντηχήσατε
