Stasimon 4
[Episode]
ἆρʼ ἐν φαενναῖς ἡλίου περιπτυχαῖς
Ἴων
ἔνεστι πάντα τάδε καθʼ ἡμέραν μαθεῖν;
φίλον μὲν οὖν σʼ εὕρημα, μῆτερ, ηὕρομεν,
καὶ τὸ γένος οὐδὲν μεμπτόν, ὡς ἡμῖν, τόδε·
τὰ δʼ ἄλλα πρὸς σὲ βούλομαι μόνην φράσαι.
1520
δεῦρʼ ἔλθʼ· ἐς οὖς γὰρ τοὺς λόγους εἰπεῖν θέλω
καὶ περικαλύψαι τοῖσι πράγμασι σκότον.
ὅρα σύ, μῆτερ· μὴ σφαλεῖσʼ ἃ παρθένοις
ἐγγίγνεται νοσήματʼ ἐς κρυπτοὺς γάμους,
ἔπειτα τῷ θεῷ προστίθης τὴν αἰτίαν,
1525
καὶ τοὐμὸν αἰσχρὸν ἀποφυγεῖν πειρωμένη,
Φοίβῳ τεκεῖν με φῄς, τεκοῦσʼ οὐκ ἐκ θεοῦ;
Κρέουσα
μὰ τὴν παρασπίζουσαν ἅρμασίν ποτε
Νίκην Ἀθηνᾶν Ζηνὶ γηγενεῖς ἔπι,
οὐκ ἔστιν ὅστις σοι πατὴρ θνητῶν, τέκνον,
1530
ἀλλʼ ὅσπερ ἐξέθρεψε, Λοξίας ἄναξ.
Ἴων
πῶς οὖν τὸν αὑτοῦ παῖδʼ ἔδωκʼ ἄλλῳ πατρὶ
Ξούθου τέ φησι παῖδά μʼ ἐκπεφυκέναι;
Κρέουσα
πεφυκέναι μὲν οὐχί, δωρεῖται δέ σε
αὑτοῦ γεγῶτα· καὶ γὰρ ἂν φίλος φίλῳ
1535
δοίη τὸν αὑτοῦ παῖδα δεσπότην δόμων.
Ἴων
ὁ θεὸς ἀληθὴς ἢ μάτην μαντεύεται,
ἐμοῦ ταράσσει, μῆτερ, εἰκότως φρένα.
Κρέουσα
ἄκουε δή νυν ἅμʼ ἐσῆλθεν, ὦ τέκνον·
εὐεργετῶν σε Λοξίας ἐς εὐγενῆ
1540
δόμον καθίζει· τοῦ θεοῦ δὲ λεγόμενος,
οὐκ ἔσχες ἄν ποτʼ οὔτε παγκλήρους δόμους
οὔτʼ ὄνομα πατρός. πῶς γάρ, οὗ γʼ ἐγὼ γάμους
ἔκρυπτον αὐτὴ καί σʼ ἀπέκτεινον λάθρα;
ὃ δʼ ὠφελῶν σε προστίθησʼ ἄλλῳ πατρί.
1545
