Stasimon 4
[Episode]
στέφανον ἐλαίας ἀμφέθηκά σοι τότε,
Κρέουσα
ἣν πρῶτʼ Ἀθάνα σκόπελον εἰσηνέγκατο,
ὅς, εἴπερ ἔστιν, οὔποτʼ ἐκλείπει χλόην,
1435
θάλλει δʼ, ἐλαίας ἐξ ἀκηράτου γεγώς.
Ἴων
ὦ φιλτάτη μοι μῆτερ, ἄσμενός σʼ ἰδὼν
πρὸς ἀσμένας πέπτωκα σὰς παρηίδας.
Κρέουσα
ὦ τέκνον, ὦ φῶς μητρὶ κρεῖσσον ἡλίου —
συγγνώσεται γὰρ ὁ θεός — ἐν χεροῖν σʼ ἔχω,
1440
ἄελπτον εὕρημʼ, ὃν κατὰ γᾶς ἐνέρων
χθόνιον μετὰ Περσεφόνας τʼ ἐδόκουν ναίειν.
Ἴων
ἀλλʼ, ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἐν χεροῖν σέθεν
ὁ κατθανών τε κοὐ θανὼν φαντάζομαι.
Κρέουσα
ἰὼ ἰώ, λαμπρᾶς αἰθέρος ἀμπτυχαί,
1445
συνέκυρσʼ ἀδόκητος ἡδονά; πόθεν
Ἴων
ἐμοὶ γενέσθαι πάντα μᾶλλον ἄν ποτε,
1450
μῆτερ, παρέστη τῶνδʼ, ὅπως σός εἰμʼ ἐγώ.
Ἴων
μῶν οὐκ ἔχειν μʼ ἔχουσα;
ἰὼ γύναι, πόθεν πόθεν ἔλαβες ἐμὸν
τίνʼ ἀνὰ χεῖρα δόμον ἔβα Λοξίου;
1455
Ἴων
θεῖον τόδʼ· ἀλλὰ τἀπίλοιπα τῆς τύχης
εὐδαιμονοῖμεν, ὡς τὰ πρόσθε δυστυχῆ.
Κρέουσα
τέκνον, οὐκ ἀδάκρυτος ἐκλοχεύῃ,
γόοις δὲ ματρὸς ἐκ χερῶν ὁρίζῃ·
