Stasimon 2
[Episode 3]
νῦν — οὔποτʼ αὖθις — μητέρʼ ἀσπάζου σέθεν,
Ἀνδρομάχη
πρόσπιτνε τὴν τεκοῦσαν, ἀμφὶ δʼ ὠλένας
ἕλισσʼ ἐμοῖς νώτοισι καὶ στόμʼ ἅρμοσον.
ὦ βάρβαρʼ ἐξευρόντες Ἕλληνες κακά,
τί τόνδε παῖδα κτείνετʼ οὐδὲν αἴτιον;
765
ὦ Τυνδάρειον ἔρνος, οὔποτʼ εἶ Διός,
πολλῶν δὲ πατέρων φημί σʼ ἐκπεφυκέναι,
Ἀλάστορος μὲν πρῶτον, εἶτα δὲ Φθόνου,
Φόνου τε Θανάτου θʼ ὅσα τε γῆ τρέφει κακά.
οὐ γάρ ποτʼ αὐχῶ Ζῆνά γʼ ἐκφῦσαί σʼ ἐγώ,
770
πολλοῖσι κῆρα βαρβάροις Ἕλλησί τε.
ὄλοιο· καλλίστων γὰρ ὀμμάτων ἄπο
αἰσχρῶς τὰ κλεινὰ πεδίʼ ἀπώλεσας Φρυγῶν.
ἀλλʼ ἄγετε φέρετε ῥίπτετʼ, εἰ ῥίπτειν δοκεῖ·
δαίνυσθε τοῦδε σάρκας. ἔκ τε γὰρ θεῶν
775
διολλύμεσθα, παιδί τʼ οὐ δυναίμεθʼ ἂν
θάνατον ἀρῆξαι. κρύπτετʼ ἄθλιον δέμας
καὶ ῥίπτετʼ ἐς ναῦς· ἐπὶ καλὸν γὰρ ἔρχομαι
ὑμέναιον, ἀπολέσασα τοὐμαυτῆς τέκνον.
Χορός
τάλαινα Τροία, μυρίους ἀπώλεσας
780
μιᾶς γυναικὸς καὶ λέχους στυγνοῦ χάριν.
[Episode]
ἄγε παῖ, φίλιον πρόσπτυγμα μεθεὶς
Ταλθύβιος
μητρὸς μογερᾶς, βαῖνε πατρῴων
πύργων ἐπʼ ἄκρας στεφάνας, ὅθι σοι
πνεῦμα μεθεῖναι ψῆφος ἐκράνθη.
785
λαμβάνετʼ αὐτόν. τὰ δὲ τοιάδε χρὴ
κηρυκεύειν, ὅστις ἄνοικτος
καὶ ἀναιδείᾳ τῆς ἡμετέρας
γνώμης μᾶλλον φίλος ἐστίν.
Ἑκάβη
ὦ τέκνον, ὦ παῖ παιδὸς μογεροῦ,
790