Parodos
[Choral]
οὐκ εἴσʼ οἶκοι πατρῷοι·
Ἰφιγένεια
οἴμοι μοι φροῦδος γέννα.
φεῦ φεῦ τῶν Ἄργει μόχθων.
155
μόνον ὅς με κασίγνητον συλᾷς
Ἀίδᾳ πέμψας, ᾧ τάσδε χοὰς
μέλλω κρατῆρά τε τὸν φθιμένων
160
ὑδραίνειν γαίας ἐν νώτοις
πηγάς τʼ οὐρείων ἐκ μόσχων
ξουθᾶν τε πόνημα μελισσᾶν,
165
ἃ νεκροῖς θελκτήρια κεῖται.
ὦ κατὰ γαίας Ἀγαμεμνόνιον
170
θάλος, ὡς φθιμένῳ τάδε σοι πέμπω·
δέξαι δʼ· οὐ γὰρ πρὸς τύμβον σοι
ξανθὰν χαίταν, οὐ δάκρυʼ οἴσω.
τηλόσε γὰρ δὴ σᾶς ἀπενάσθην
175
πατρίδος καὶ ἐμᾶς, ἔνθα δοκήμασι
κεῖμαι σφαχθεῖσʼ ἁ τλάμων.
Χορός
ἀντιψάλμους ᾠδὰς ὕμνων τʼ
Ἀσιητᾶν σοι βάρβαρον ἀχὰν
180
νέκυσι μελομέναν, τὰν ἐν μολπαῖς
Ἅιδας ὑμνεῖ δίχα παιάνων.
185
οἴμοι, τῶν Ἀτρειδᾶν οἴκων·
ἔρρει φῶς σκήπτρων, οἴμοι,
