Eksodos
Ἄγγελος
σιγῇ· τέλος δὲ πᾶσιν ἦν αὑτὸς λόγος
στείχειν ἵνʼ ἦσαν, καίπερ οὐκ ἐωμένοις.
κἀνταῦθʼ ὁρῶμεν Ἑλλάδος νεὼς σκάφος
1345
ταρσῷ κατήρει πίτυλον ἐπτερωμένον,
ναύτας τε πεντήκοντʼ ἐπὶ σκαλμῶν πλάτας
ἔχοντας, ἐκ δεσμῶν δὲ τοὺς νεανίας
ἐλευθέρους πρύμνηθεν ἑστῶτας νεώς.
κοντοῖς δὲ πρῷραν εἶχον, οἳ δʼ ἐπωτίδων
1350
ἄγκυραν ἐξανῆπτον· οἳ δέ, κλίμακας
σπεύδοντες, ἦγον διὰ χερῶν πρυμνήσια,
πόντῳ δὲ δόντες τοῖν ξένοιν καθίεσαν.
ἡμεῖς δʼ ἀφειδήσαντες, ὡς ἐσείδομεν
δόλια τεχνήματʼ, εἰχόμεσθα τῆς ξένης
1355
πρυμνησίων τε, καὶ διʼ εὐθυντηρίας
οἴακας ἐξῃροῦμεν εὐπρύμνου νεώς.
λόγοι δʼ ἐχώρουν· Τίνι λόγῳ πορθμεύετε
κλέπτοντες ἐκ γῆς ξόανα καὶ θυηπόλους;
τίνος τίς ὢν σὺ τήνδʼ ἀπεμπολᾷς χθονός;
1360
ὁ δʼ εἶπʼ· Ὀρέστης, τῆσδʼ ὅμαιμος, ὡς μάθῃς,
Ἀγαμέμνονος παῖς, τήνδʼ ἐμὴν κομίζομαι
λαβὼν ἀδελφήν, ἣν ἀπώλεσʼ ἐκ δόμων.
ἀλλʼ οὐδὲν ἧσσον εἰχόμεσθα τῆς ξένης
καὶ πρὸς σὲ ἕπεσθαι διεβιαζόμεσθά νιν·
1365
ὅθεν τὰ δεινὰ πλήγματʼ ἦν γενειάδων.
κεῖνοί τε γὰρ σίδηρον οὐκ εἶχον χεροῖν
ἡμεῖς τε· πυγμαί τʼ ἦσαν ἐγκροτούμεναι,
καὶ κῶλʼ ἀπʼ ἀμφοῖν τοῖν νεανίαιν ἅμα
ἐς πλευρὰ καὶ πρὸς ἧπαρ ἠκοντίζετο,
1370
ὡς τῷ ξυνάπτειν καὶ συναποκαμεῖν μέλη.
δεινοῖς δὲ σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι
