Prologos
Ἑλένη
τλήμων ἂν εἴης· τίς δέ σʼ ἐκβάλλει πάτρας;
Τεῦκρος
Τελαμὼν ὁ φύσας. τίνʼ ἂν ἔχοις μᾶλλον φίλον;
Ἑλένη
ἐκ τοῦ; τὸ γάρ τοι πρᾶγμα συμφορὰν ἔχει.
Τεῦκρος
Αἴας μʼ ἀδελφὸς ὤλεσʼ ἐν Τροίᾳ θανών.
Ἑλένη
πῶς; οὔ τί που σῷ φασγάνῳ βίον στερείς;
95
Τεῦκρος
οἰκεῖον αὐτὸν ὤλεσʼ ἅλμʼ ἐπὶ ξίφος.
Ἑλένη
μανέντʼ; ἐπεὶ τίς σωφρονῶν τλαίη τάδʼ ἄν;
Τεῦκρος
τὸν Πηλέως τινʼ οἶσθʼ Ἀχιλλέα γόνον;
μνηστήρ ποθʼ Ἑλένης ἦλθεν, ὡς ἀκούομεν.
Τεῦκρος
θανὼν ὅδʼ ὅπλων ἔριν ἔθηκε συμμάχοις.
100
Ἑλένη
καὶ δὴ τί τοῦτʼ Αἴαντι γίγνεται κακόν;
Τεῦκρος
ἄλλου λαβόντος ὅπλʼ ἀπηλλάχθη βίου.
Ἑλένη
σὺ τοῖς ἐκείνου δῆτα πήμασιν νοσεῖς;
Τεῦκρος
ὁθούνεκʼ αὐτῷ γʼ οὐ ξυνωλόμην ὁμοῦ.
Ἑλένη
ἦλθες γάρ, ὦ ξένʼ, Ἰλίου κλεινὴν πόλιν;
105
Τεῦκρος
καὶ ξύν γε πέρσας αὐτὸς ἀνταπωλόμην.
Ἑλένη
ἤδη γὰρ ἧπται καὶ κατείργασται πυρί;
Τεῦκρος
ὥστʼ οὐδʼ ἴχνος γε τειχέων εἶναι σαφές.
Ἑλένη
ὦ τλῆμον Ἑλένη, διὰ σʼ ἀπόλλυνται Φρύγες.
Τεῦκρος
καὶ πρός γʼ Ἀχαιοί· μεγάλα δʼ εἴργασται κακά.
110
Ἑλένη
πόσον χρόνον γὰρ διαπεπόρθηται πόλις;
Τεῦκρος
ἑπτὰ σχεδόν τι καρπίμους ἐτῶν κύκλους.
Ἑλένη
χρόνον δʼ ἐμείνατʼ ἄλλον ἐν Τροίᾳ πόσον;
Τεῦκρος
πολλὰς σελήνας, δέκα διελθούσας ἔτη.
Ἑλένη
ἦ καὶ γυναῖκα Σπαρτιᾶτιν εἵλετε;
115
Τεῦκρος
Μενέλαος αὐτὴν ἦγʼ ἐπισπάσας κόμης.
Ἑλένη
εἶδες σὺ τὴν δύστηνον; ἢ κλύων λέγεις;
Τεῦκρος
ὥσπερ γε σέ, οὐδὲν ἧσσον, ὀφθαλμοῖς ὁρῶ.
Ἑλένη
σκοπεῖτε μὴ δόκησιν εἴχετʼ ἐκ θεῶν.
