Stasimon 5
[Episode]
φωνὴν μὲν οὐκ ἀφῆκεν, ὀμμάτων δʼ ἄπο
1440
Ἄγγελος
προσεῖπε δακρύοις, ὥστε σημῆναι φίλα.
ὃ δʼ ἦν ἔτʼ ἔμπνους, πρὸς κασιγνήτην δʼ ἰδὼν
γραῖάν τε μητέρʼ εἶπε Πολυνείκης τάδε·
Ἀπωλόμεσθα, μῆτερ· οἰκτίρω δὲ σὲ
καὶ τήνδʼ ἀδελφὴν καὶ κασίγνητον νεκρόν.
1445
φίλος γὰρ ἐχθρὸς ἐγένετʼ, ἀλλʼ ὅμως φίλος.
θάψον δέ μʼ, ὦ τεκοῦσα, καὶ σύ, σύγγονε,
ἐν γῇ πατρῴᾳ, καὶ πόλιν θυμουμένην
παρηγορεῖτον, ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω
χθονὸς πατρῴας, κεἰ δόμους ἀπώλεσα.
1450
ξυνάρμοσον δὲ βλέφαρά μου τῇ σῇ χερί,
μῆτερ — τίθησι δʼ αὐτὸς ὀμμάτων ἔπι —
καὶ χαίρετʼ· ἤδη γάρ με περιβάλλει σκότος.
ἄμφω δʼ ἅμʼ ἐξέπνευσαν ἄθλιον βίον.
μήτηρ δʼ, ὅπως ἐσεῖδε τήνδε συμφοράν,
1455
ὑπερπαθήσασʼ, ἥρπασʼ ἐκ νεκρῶν ξίφος
κἄπραξε δεινά· διὰ μέσου γὰρ αὐχένος
ὠθεῖ σίδηρον, ἐν δὲ τοῖσι φιλτάτοις
θανοῦσα κεῖται περιβαλοῦσʼ ἀμφοῖν χέρας.
ἀνῇξε δʼ ὀρθὸς λαὸς εἰς ἔριν λόγων,
1460
ἡμεῖς μὲν ὡς νικῶντα δεσπότην ἐμόν,
οἳ δʼ ὡς ἐκεῖνον. ἦν δʼ ἔρις στρατηλάταις,
οἳ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκη δορί,
οἳ δʼ ὡς θανόντων οὐδαμοῦ νίκη πέλοι.
κἀν τῷδʼ ὑπεξῆλθʼ Ἀντιγόνη στρατοῦ δίχα.
1465
οἳ δʼ εἰς ὅπλʼ ᾖσσον· εὖ δέ πως προμηθίᾳ
καθῆστο Κάδμου λαὸς ἀσπίδων ἔπι·
κἄφθημεν οὔπω τεύχεσιν πεφραγμένον
Ἀργεῖον ἐσπεσόντες ἐξαίφνης στρατόν.
