Stasimon 5
[Episode]
κἀγὼ σκυθρωποὺς ὀμμάτων ἕξω κόρας,
Ἠλέκτρα
ὡς δῆθεν οὐκ εἰδυῖα τἀξειργασμένα.
1320
ὦ παρθένʼ, ἥκεις τὸν Κλυταιμήστρας τάφον
στέψασα καὶ σπείσασα νερτέροις χοάς;
Ἑρμιόνη
ἥκω, λαβοῦσα πρευμένειαν. ἀλλά μοι
φόβος τις εἰσελήλυθʼ, ἥντινʼ ἐν δόμοις
τηλουρὸς οὖσα δωμάτων κλύω βοήν.
1325
Ἠλέκτρα
τί δʼ; ἄξιʼ ἡμῖν τυγχάνει στεναγμάτων.
Ἑρμιόνη
εὔφημος ἴσθι· τί δὲ νεώτερον λέγεις;
Ἠλέκτρα
θανεῖν Ὀρέστην κἄμʼ ἔδοξε τῇδε γῇ.
Ἑρμιόνη
μὴ δῆτʼ, ἐμοῦ γε συγγενεῖς πεφυκότας.
Ἠλέκτρα
ἄραρʼ· ἀνάγκης δʼ ἐς ζυγὸν καθέσταμεν.
1330
Ἑρμιόνη
ἦ τοῦδʼ ἕκατι καὶ βοὴ κατὰ στέγας;
Ἠλέκτρα
ἱκέτης γὰρ Ἑλένης γόνασι προσπεσὼν βοᾷ —
Ἑρμιόνη
τίς; οὐδὲν οἶδα μᾶλλον, ἢν σὺ μὴ λέγῃς.
Ἠλέκτρα
τλήμων Ὀρέστης· μὴ θανεῖν, ἐμοῦ θʼ ὕπερ.
Ἑρμιόνη
ἐπʼ ἀξίοισί τἄρʼ ἀνευφημεῖ δόμος.
1335
Ἠλέκτρα
περὶ τοῦ γὰρ ἄλλου μᾶλλον ἂν φθέγξαιτό τις;
ἀλλʼ ἐλθὲ καὶ μετάσχες ἱκεσίας φίλοις,
σῇ μητρὶ προσπεσοῦσα τῇ μέγʼ ὀλβίᾳ,
Μενέλαον ἡμᾶς μὴ θανόντας εἰσιδεῖν.
ἀλλʼ, ὦ τραφεῖσα μητρὸς ἐν χεροῖν ἐμῆς,
1340
οἴκτιρον ἡμᾶς κἀπικούφισον κακῶν.
ἴθʼ εἰς ἀγῶνα δεῦρʼ, ἐγὼ δʼ ἡγήσομαι·
σωτηρίας γὰρ τέρμʼ ἔχεις ἡμῖν μόνη.
Ἑρμιόνη
ἰδού, διώκω τὸν ἐμὸν ἐς δόμους πόδα.
σώθηθʼ ὅσον γε τοὐπʼ ἐμέ.
1345
Ἠλέκτρα
ὦ κατὰ στέγας
1345
φίλοι ξιφήρεις, οὐχὶ συλλήψεσθʼ ἄγραν;
Ἑρμιόνη
οἲ ἐγώ· τίνας τούσδʼ εἰσορῶ;
