Eksodos
[Episode]
Εὐμενίσι τρισσαῖς· θεοὶ δέ σοι δίκης βραβῆς
1650
Ἀπόλλων
πάγοισιν ἐν Ἀρείοισιν εὐσεβεστάτην
ψῆφον διοίσουσʼ, ἔνθα νικῆσαί σε χρή.
ἐφʼ ἧς δʼ ἔχεις, Ὀρέστα, φάσγανον δέρῃ,
γῆμαι πέπρωταί σʼ Ἑρμιόνην· ὃς δʼ οἴεται
Νεοπτόλεμος γαμεῖν νιν, οὐ γαμεῖ ποτε.
1655
θανεῖν γὰρ αὐτῷ μοῖρα Δελφικῷ ξίφει,
δίκας Ἀχιλλέως πατρὸς ἐξαιτοῦντά με.
Πυλάδῃ δʼ ἀδελφῆς λέκτρον, ὥς ποτʼ ᾔνεσας,
δός· ὁ δʼ ἐπιών νιν βίοτος εὐδαίμων μένει.
Ἄργους δʼ Ὀρέστην, Μενέλεως, ἔα κρατεῖν,
1660
ἐλθὼν δʼ ἄνασσε Σπαρτιάτιδος χθονός,
φερνὰς ἔχων δάμαρτος, ἥ σε μυρίοις
πόνοις διδοῦσα δεῦρʼ ἀεὶ διήνυσεν.
τὰ πρὸς πόλιν δὲ τῷδʼ ἐγὼ θήσω καλῶς,
ὅς νιν φονεῦσαι μητέρʼ ἐξηνάγκασα.
1665
Ὀρέστης
ὦ Λοξία μαντεῖε, σῶν θεσπισμάτων.
οὐ ψευδόμαντις ἦσθʼ ἄρʼ, ἀλλʼ ἐτήτυμος.
καίτοι μʼ ἐσῄει δεῖμα, μή τινος κλύων
ἀλαστόρων δόξαιμι σὴν κλύειν ὄπα.
ἀλλʼ εὖ τελεῖται, πείσομαι δὲ σοῖς λόγοις.
1670
ἰδού, μεθίημʼ Ἑρμιόνην ἀπὸ σφαγῆς,
καὶ λέκτρʼ ἐπῄνεσʼ, ἡνίκʼ ἂν διδῷ πατήρ.
Μενέλαος
ὦ Ζηνὸς Ἑλένη χαῖρε παῖ· ζηλῶ δέ σε
θεῶν κατοικήσασαν ὄλβιον δόμον.
Ὀρέστα, σοὶ δὲ παῖδʼ ἐγὼ κατεγγυῶ,
1675
Φοίβου λέγοντος· εὐγενὴς δʼ ἀπʼ εὐγενοῦς
γήμας ὄναιο καὶ σὺ χὡ διδοὺς ἐγώ.
Ἀπόλλων
χωρεῖτέ νυν ἕκαστος οἷ προστάσσομεν,
