Stasimon 3
[Episode]
πέλτας θʼ ὅσοι πάλλουσι καὶ τόξων χερὶ
Πενθεύς
ψάλλουσι νευράς, ὡς ἐπιστρατεύσομεν
βάκχαισιν· οὐ γὰρ ἀλλʼ ὑπερβάλλει τάδε,
785
εἰ πρὸς γυναικῶν πεισόμεσθʼ ἃ πάσχομεν.
Διόνυσος
πείθῃ μὲν οὐδέν, τῶν ἐμῶν λόγων κλύων,
Πενθεῦ· κακῶς δὲ πρὸς σέθεν πάσχων ὅμως
οὔ φημι χρῆναί σʼ ὅπλʼ ἐπαίρεσθαι θεῷ,
ἀλλʼ ἡσυχάζειν· Βρόμιος οὐκ ἀνέξεται
790
κινοῦντα βάκχας σʼ εὐίων ὀρῶν ἄπο.
Πενθεύς
οὐ μὴ φρενώσεις μʼ, ἀλλὰ δέσμιος φυγὼν
σῴσῃ τόδʼ; ἢ σοὶ πάλιν ἀναστρέψω δίκην;
Διόνυσος
θύοιμʼ ἂν αὐτῷ μᾶλλον ἢ θυμούμενος
πρὸς κέντρα λακτίζοιμι θνητὸς ὢν θεῷ.
795
Πενθεύς
θύσω, φόνον γε θῆλυν, ὥσπερ ἄξιαι,
πολὺν ταράξας ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς.
Διόνυσος
φεύξεσθε πάντες· καὶ τόδʼ αἰσχρόν, ἀσπίδας
θύρσοισι βακχῶν ἐκτρέπειν χαλκηλάτους
Πενθεύς
ἀπόρῳ γε τῷδε συμπεπλέγμεθα ξένῳ,
800
ὃς οὔτε πάσχων οὔτε δρῶν σιγήσεται.
Διόνυσος
ὦ τᾶν, ἔτʼ ἔστιν εὖ καταστῆσαι τάδε.
Πενθεύς
τί δρῶντα; δουλεύοντα δουλείαις ἐμαῖς;
Διόνυσος
ἐγὼ γυναῖκας δεῦρʼ ὅπλων ἄξω δίχα.
Πενθεύς
οἴμοι· τόδʼ ἤδη δόλιον ἔς με μηχανᾷ.
805
Διόνυσος
ποῖόν τι, σῷσαί σʼ εἰ θέλω τέχναις ἐμαῖς;
Πενθεύς
ξυνέθεσθε κοινῇ τάδʼ, ἵνα βακχεύητʼ ἀεί.
Διόνυσος
καὶ μὴν ξυνεθέμην—τοῦτό γʼ ἔστι—τῷ θεῷ.
Πενθεύς
ἐκφέρετέ μοι δεῦρʼ ὅπλα, σὺ δὲ παῦσαι λέγων.
βούλῃ σφʼ ἐν ὄρεσι συγκαθημένας ἰδεῖν;
Πενθεύς
μάλιστα, μυρίον γε δοὺς χρυσοῦ σταθμόν.
