Stasimon 5
[Episode 1]
γλῶσσʼ, ὡς σὺ κομπεῖς· ἡ Δίκη δʼ ἐπίσταται.
Ἕκτωρ
λάζυσθʼ· ἄγοντες δʼ αὐτὸν ἐς δόμους ἐμούς,
οὕτως ὅπως ἂν μὴ ʼγκαλῇ πορσύνετε·
ὑμᾶς δʼ ἰόντας τοῖσιν ἐν τείχει χρεὼν
Πριάμῳ τε καὶ γέρουσι σημῆναι νεκροὺς
880
θάπτειν κελεύθου λεωφόρου πρὸς ἐκτροπάς.
[Episode]
τί ποτʼ εὐτυχίας ἐκ τῆς μεγάλης
Χορός
Τροίαν ἀνάγει πάλιν ἐς πένθη
δαίμων ἄλλος, τί φυτεύων;
τίς ὑπὲρ κεφαλῆς θεός, ὦ βασιλεῦ,
τὸν νεόκμητον νεκρὸν ἐν χειροῖν
ταρβῶ, λεύσσων τόδε, πῆμα.
Μοῦσα
ὁρᾶν πάρεστι, Τρῶες· ἡ γὰρ ἐν σοφοῖς
890
τιμὰς ἔχουσα Μοῦσα συγγόνων μία
πάρειμι, παῖδα τόνδʼ ὁρῶσʼ οἰκτρῶς φίλον
θανόνθʼ ὑπʼ ἐχθρῶν· ὅν ποθʼ ὁ κτείνας χρόνῳ
δόλιος Ὀδυσσεὺς ἀξίαν τείσει δίκην.
[Episode 1]
ἰαλέμῳ αὐθιγενεῖ,
895
Μοῦσα
τέκνον, σʼ ὀλοφύρομαι, ὦ
ἔκελσας ὁδὸν ποτὶ Τροίαν·
ἀπομεμφομένας ἐμοῦ πορευθείς,
900
ἀπὸ δʼ ἀντομένου πατρὸς βιαίως.
φιλία κεφαλά, τέκνον, ὤμοι.
Χορός
ὅσον προσήκει μὴ γένους κοινωνίαν
ἔχοντι λύπῃ τὸν σὸν οἰκτίρω γόνον.
905
