Stasimon 5
Ὕλλος
πάτερ, οἴμοι ἐγὼ σοῦ μέλεος.
τί πάθω; τί δὲ μήσομαι; οἴμοι.
Πρέσβυς
σίγα, τέκνον, μὴ κινήσῃς
975
ἀγρίαν ὀδύνην πατρὸς ὠμόφρονος·
ζῇ γὰρ προπετής· ἀλλʼ ἴσχε δακὼν στόμα σόν.
Ὕλλος
πῶς φής, γέρον; ἦ ζῇ;
Πρέσβυς
οὐ μὴ ʼξεγερεῖς τὸν ὕπνῳ κάτοχον
φοιτάδα δεινὴν νόσον, ὦ τέκνον.
980
βάρος ἄπλετον· ἐμμέμονεν φρήν.
ποῖ γᾶς ἥκω; παρὰ τοῖσι βροτῶν
κεῖμαι πεπονημένος ἀλλήκτοις
985
ὀδύναις; οἴμοι μοι ἐγὼ τλάμων·
ἡ δʼ αὖ μιαρὰ βρύκει. φεῦ.
Πρέσβυς
ἆρʼ ἐξῄδη σʼ ὅσον ἦν κέρδος
σιγῇ κεύθειν καὶ μὴ σκεδάσαι
τῷδʼ ἀπὸ κρατὸς βλεφάρων θʼ ὕπνον;
990
στέρξαιμι κακὸν τόδε λεύσσων.
Ἡρακλῆς
ὦ Κηναία κρηπὶς βωμῶν,
μελέῳ χάριν ἠνύσω· ὦ Ζεῦ.
995
οἵαν μʼ ἄρʼ ἔθου λώβαν, οἵαν·
ἣν μή ποτʼ ἐγὼ προσιδεῖν ὁ τάλας
ὤφελον ὄσσοις, τόδʼ ἀκήλητον
μανίας ἄνθος καταδερχθῆναι.
τίς γὰρ ἀοιδός, τίς ὁ χειροτέχνης
1000
