Stasimon 2
[Choral 1]
Θρῄσσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς,
Χορός
κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν θῖνα καὶ
590
δυσάνεμοι, στόνῳ βρέμουσι δʼ ἀντιπλῆγες ἀκταί.
ἀρχαῖα τὰ Λαβδακιδᾶν οἴκων ὁρῶμαι
πήματα φθιτῶν ἐπὶ πήμασι πίπτοντʼ,
595
οὐδʼ ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος, ἀλλʼ ἐρείπει
θεῶν τις, οὐδʼ ἔχει λύσιν. νῦν γὰρ ἐσχάτας ὑπὲρ
ῥίζας ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις,
600
κατʼ αὖ νιν φοινία θεῶν τῶν νερτέρων
ἀμᾷ κόνις λόγου τʼ ἄνοια καὶ φρενῶν ἐρινύς.
[Choral 2]
τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν ὑπερβασία κατάσχοι;
605
Χορός
τὰν οὔθʼ ὕπνος αἱρεῖ ποθʼ ὁ πάντʼ ἀγρεύων,
οὔτε θεῶν ἄκματοι μῆνες, ἀγήρῳ δὲ χρόνῳ
δυνάστας κατέχεις Ὀλύμπου μαρμαρόεσσαν αἴγλαν.
610
τό τʼ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον
θνατῶν βιότῳ πάμπολύ γʼ ἐκτὸς ἄτας.
ἁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν,
615
πολλοῖς δʼ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων·
εἰδότι δʼ οὐδὲν ἕρπει, πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις
προσαύσῃ. σοφίᾳ γὰρ ἔκ του κλεινὸν ἔπος πέφανται.
620
τὸ κακὸν δοκεῖν ποτʼ ἐσθλὸν
πράσσει δʼ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸς ἄτας.
625
[Choral]
ὅδε μὴν Αἵμων, παίδων τῶν σῶν
Χορός
νέατον γέννημʼ· ἆρʼ ἀχνύμενος
τάλιδος ἥκει μόρον Ἀντιγόνης,
ἀπάτης λεχέων ὑπεραλγῶν;
630
