Epeisodion 4
Ἀντιγόνη
τοιῷδε μέντοι σʼ ἐκπροτιμήσασʼ ἐγὼ
νόμῳ Κρέοντι ταῦτʼ ἔδοξʼ ἁμαρτάνειν
καὶ δεινὰ τολμᾶν, ὦ κασίγνητον κάρα.
915
καὶ νῦν ἄγει με διὰ χερῶν οὕτω λαβὼν
ἄλεκτρον, ἀνυμέναιον, οὔτε του γάμου
μέρος λαχοῦσαν οὔτε παιδείου τροφῆς,
ἀλλʼ ὧδʼ ἔρημος πρὸς φίλων ἡ δύσμορος
ζῶσʼ εἰς θανόντων ἔρχομαι κατασκαφάς.
920
ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην;
τί χρή με τὴν δύστηνον ἐς θεοὺς ἔτι
βλέπειν; τίνʼ αὐδᾶν ξυμμάχων; ἐπεί γε δὴ
τὴν δυσσέβειαν εὐσεβοῦσʼ ἐκτησάμην.
ἀλλʼ εἰ μὲν οὖν τάδʼ ἐστὶν ἐν θεοῖς καλά,
925
παθόντες ἂν ξυγγνοῖμεν ἡμαρτηκότες·
εἰ δʼ οἵδʼ ἁμαρτάνουσι, μὴ πλείω κακὰ
πάθοιεν ἢ καὶ δρῶσιν ἐκδίκως ἐμέ.
