Stasimon 5
[Choral 1]
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Χορός
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
Τέκμησσα
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
Χορός
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
Τέκμησσα
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
Χορός
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,
κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;
Τέκμησσα
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
920
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
925
Χορός
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ ἀνεστέναζες
ὠμόφρων ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
