Eksodos
Ὀδυσσεύς
οὐ γάρ τι τοῦτον, ἀλλὰ τοὺς θεῶν νόμους
φθείροις ἄν. ἄνδρα δʼ οὐ δίκαιον, εἰ θάνοι,
βλάπτειν τὸν ἐσθλόν, οὐδʼ ἐὰν μισῶν κυρῇς.
1345
Ἀγαμέμνων
σὺ ταῦτʼ, Ὀδυσσεῦ, τοῦδʼ ὑπερμαχεῖς ἐμοί;
Ὀδυσσεύς
ἔγωγʼ· ἐμίσουν δʼ, ἡνίκʼ ἦν μισεῖν καλόν.
Ἀγαμέμνων
οὐ γὰρ θανόντι καὶ προσεμβῆναί σε χρή;
Ὀδυσσεύς
μὴ χαῖρʼ, Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς.
Ἀγαμέμνων
τόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον.
1350
Ὀδυσσεύς
ἀλλʼ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν.
Ἀγαμέμνων
κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ἐν τέλει.
Ὀδυσσεύς
παῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος.
Ἀγαμέμνων
μέμνησʼ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως.
Ὀδυσσεύς
ὅδʼ ἐχθρὸς ἁνήρ, ἀλλὰ γενναῖός ποτʼ ἦν.
1355
Ἀγαμέμνων
τί ποτε ποήσεις; ἐχθρὸν ὧδʼ αἰδεῖ νέκυν;
Ὀδυσσεύς
νικᾷ γὰρ ἁρετή με τῆς ἔχθρας πολύ.
Ἀγαμέμνων
τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτῶν.
Ὀδυσσεύς
ἦ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί.
Ἀγαμέμνων
τοιούσδʼ ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτᾶσθαι φίλους;
1360
Ὀδυσσεύς
σκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ.
Ἀγαμέμνων
ἡμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς.
Ὀδυσσεύς
ἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους.
Ἀγαμέμνων
ἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾶν;
Ὀδυσσεύς
ἔγωγε· καὶ γὰρ αὐτὸς ἐνθάδʼ ἵξομαι.
1365
Ἀγαμέμνων
ἦ πάνθʼ ὅμοια πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ.
Ὀδυσσεύς
τῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ἢ ʼμαυτῷ πονεῖν;
Ἀγαμέμνων
σὸν ἆρα τοὔργον, οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται.
Ὀδυσσεύς
ὡς ἂν ποήσῃς, πανταχῇ χρηστός γʼ ἔσει.
Ἀγαμέμνων
ἀλλʼ εὖ γε μέντοι τοῦτʼ ἐπίστασʼ ὡς ἐγὼ
1370
σοὶ μὲν νέμοιμʼ ἂν τῆσδε καὶ μείζω χάριν,
οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδʼ ὢν ἔμοιγʼ ὁμῶς
