Stasimon 6
[Episode]
ὦ δεινὸν ἰδεῖν πάθος ἀνθρώποις,
Χορός
ὦ δεινότατον πάντων ὅσʼ ἐγὼ
προσέκυρσʼ ἤδη. τίς σʼ, ὦ τλῆμον,
προσέβη μανία; τίς ὁ πηδήσας
1300
μείζονα δαίμων τῶν μακίστων
πρὸς σῇ δυσδαίμονι μοίρᾳ;
ἀλλʼ οὐδʼ ἐσιδεῖν δύναμαί σε, θέλων
πόλλʼ ἀνερέσθαι, πολλὰ πυθέσθαι,
1305
τοίαν φρίκην παρέχεις μοι.
Οἰδίπους
αἰαῖ αἰαῖ, δύστανος ἐγώ,
ποῖ γᾶς φέρομαι τλάμων; πᾷ μοι
φθογγὰ διαπωτᾶται φοράδην;
1310
Χορός
ἐς δεινὸν οὐδʼ ἀκουστὸν οὐδʼ ἐπόψιμον.
Οἰδίπους
νέφος ἐμὸν ἀπότροπον, ἐπιπλόμενον ἄφατον,
ἀδάματόν τε καὶ δυσούριστον ὄν.
1315
οἴμοι μάλʼ αὖθις· οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμα
κέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν.
Χορός
καὶ θαῦμά γʼ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασιν
διπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά.
1320
σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος· ἔτι γὰρ
ὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων.
οὐ γάρ με λήθεις, ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς,
1325
καίπερ σκοτεινός, τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως.
