Eksodos
Κρέων
ἀκάλυπτον οὕτω δεικνύναι, τὸ μήτε γῆ
μήτʼ ὄμβρος ἱερὸς μήτε φῶς προσδέξεται.
ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐς οἶκον ἐσκομίζετε·
τοῖς ἐν γένει γὰρ τἀγγενῆ μάλισθʼ ὁρᾶν
1430
μόνοις τʼ ἀκούειν εὐσεβῶς ἔχει κακά.
Οἰδίπους
πρὸς θεῶν, ἐπείπερ ἐλπίδος μʼ ἀπέσπασας,
ἄριστος ἐλθὼν πρὸς κάκιστον ἄνδρʼ ἐμέ,
πιθοῦ τί μοι· πρὸς σοῦ γὰρ οὐδʼ ἐμοῦ φράσω.
Κρέων
καὶ τοῦ με χρείας ὧδε λιπαρεῖς τυχεῖν;
1435
Οἰδίπους
ῥῖψόν με γῆς ἐκ τῆσδʼ ὅσον τάχισθʼ, ὅπου
θνητῶν φανοῦμαι μηδενὸς προσήγορος.
Κρέων
ἔδρασʼ ἂν εὖ τοῦτʼ ἴσθʼ ἄν, εἰ μὴ τοῦ θεοῦ
πρώτιστʼ ἔχρῃζον ἐκμαθεῖν τί πρακτέαν.
Οἰδίπους
ἀλλʼ ἥ γʼ ἐκείνου πᾶσʼ ἐδηλώθη φάτις,
1440
τὸν πατροφόντην, τὸν ἀσεβῆ μʼ ἀπολλύναι.
Κρέων
οὕτως ἐλέχθη ταῦθʼ· ὅμως δʼ ἵνʼ ἕσταμεν
χρείας, ἄμεινον ἐκμαθεῖν τι δραστέον.
Οἰδίπους
οὕτως ἄρʼ ἀνδρὸς ἀθλίου πεύσεσθʼ ὕπερ;
Κρέων
καὶ γὰρ σὺ νῦν τἂν τῷ θεῷ πίστιν φέροις.
1445
Οἰδίπους
καὶ σοί γʼ ἐπισκήπτω τε καὶ προστέψομαι,
τῆς μὲν κατʼ οἴκους αὐτὸς ὃν θέλεις τάφον
θοῦ· καὶ γὰρ ὀρθῶς τῶν γε σῶν τελεῖς ὕπερ·
ἐμοῦ δὲ μήποτʼ ἀξιωθήτω τόδε
πατρῷον ἄστυ ζῶντος οἰκητοῦ τυχεῖν,
1450
ἀλλʼ ἔα με ναίειν ὄρεσιν, ἔνθα κλῄζεται
οὑμὸς Κιθαιρὼν οὗτος, ὃν μήτηρ τέ μοι
πατήρ τʼ ἐθέσθην ζῶντε κύριον τάφον,
ἵνʼ ἐξ ἐκείνων, οἵ μʼ ἀπωλλύτην, θάνω.
καίτοι τοσοῦτόν γʼ οἶδα, μήτε μʼ ἂν νόσον
1455
μήτʼ ἄλλο πέρσαι μηδέν· οὐ γὰρ ἄν ποτε
