Epeisodion 1
Οἰδίπους
ἀλλʼ ὧδʼ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ;
Τειρεσίας
ὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν, τὴν σὴν δʼ ὁμοῦ
ναίουσαν οὐ κατεῖδες, ἀλλʼ ἐμὲ ψέγεις.
Οἰδίπους
τίς γὰρ τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτʼ ἔπη
κλύων, ἃ νῦν σὺ τήνδʼ ἀτιμάζεις πόλιν;
340
Τειρεσίας
ἥξει γὰρ αὐτά, κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω.
Οἰδίπους
οὐκοῦν ἅ γʼ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί.
Τειρεσίας
οὐκ ἂν πέρα φράσαιμι. πρὸς τάδʼ, εἰ θέλεις,
θυμοῦ διʼ ὀργῆς ἥτις ἀγριωτάτη.
Οἰδίπους
καὶ μὴν παρήσω γʼ οὐδέν, ὡς ὀργῆς ἔχω,
345
ἅπερ ξυνίημʼ· ἴσθι γὰρ δοκῶν ἐμοὶ
καὶ ξυμφυτεῦσαι τοὔργον εἰργάσθαι θʼ, ὅσον
μὴ χερσὶ καίνων· εἰ δʼ ἐτύγχανες βλέπων,
καὶ τοὔργον ἂν σοῦ τοῦτʼ, ἔφην εἶναι μόνου.
Τειρεσίας
ἄληθες; ἐννέπω σὲ τῷ κηρύγματι
350
ᾧπερ προεῖπας ἐμμένειν, κἀφʼ ἡμέρας
τῆς νῦν προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτʼ ἐμέ,
ὡς ὄντι γῆς τῆσδʼ ἀνοσίῳ μιάστορι.
Οἰδίπους
οὕτως ἀναιδῶς ἐξεκίνησας τόδε
τὸ ῥῆμα; καὶ ποῦ τοῦτο φεύξεσθαι δοκεῖς;
355
Τειρεσίας
πέφευγα· τἀληθὲς γὰρ ἰσχῦον τρέφω.
Οἰδίπους
πρὸς τοῦ διδαχθείς; οὐ γὰρ ἔκ γε τῆς τέχνης.
Τειρεσίας
πρὸς σοῦ· σὺ γάρ μʼ ἄκοντα προυτρέψω λέγειν.
Οἰδίπους
ποῖον λόγον; λέγʼ αὖθις, ὡς μᾶλλον μάθω.
Τειρεσίας
οὐχὶ ξυνῆκας πρόσθεν; ἢ ʼκπειρᾷ λέγων;
360
Οἰδίπους
οὐχ ὥστε γʼ εἰπεῖν γνωστόν· ἀλλʼ αὖθις φράσον.
Τειρεσίας
φονέα σε φημὶ τἀνδρὸς οὗ ζητεῖς κυρεῖν.
Οἰδίπους
ἀλλʼ οὔ τι χαίρων δίς γε πημονὰς ἐρεῖς.
Τειρεσίας
εἴπω τι δῆτα κἄλλʼ, ἵνʼ ὀργίζῃ πλέον;
Οἰδίπους
ὅσον γε χρῄζεις· ὡς μάτην εἰρήσεται.
365
