Eksodos
Αἴγισθος
τίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθʼ οἱ Φωκῆς ξένοι,
οὕς φασʼ Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίον
λελοιπόθʼ ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις;
σέ τοι, σὲ κρίνω, ναὶ σέ, τὴν ἐν τῷ πάρος
1445
χρόνῳ θρασεῖαν· ὡς μάλιστα σοὶ μέλειν
οἶμαι, μάλιστα δʼ ἂν κατειδυῖαν φράσαι.
Ἠλέκτρα
ἔξοιδα· πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂν
ἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν τῆς φιλτάτης.
Αἴγισθος
ποῦ δῆτʼ ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με.
1450
Ἠλέκτρα
ἔνδον· φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν.
Αἴγισθος
ἦ καὶ θανόντʼ ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως;
Ἠλέκτρα
οὔκ, ἀλλὰ κἀπέδειξαν, οὐ λόγῳ μόνον.
Αἴγισθος
πάρεστʼ ἄρʼ ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν;
Ἠλέκτρα
πάρεστι δῆτα, καὶ μάλʼ ἄζηλος θέα.
1455
Αἴγισθος
ἦ πολλὰ χαίρειν μʼ εἶπας οὐκ εἰωθότως.
Ἠλέκτρα
χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνοι τάδε.
Αἴγισθος
σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας
πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θʼ ὁρᾶν,
ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος
1460
ἐξῄρετʼ ἀνδρὸς τοῦδε, νῦν ὁρῶν νεκρὸν
στόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίαν
ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.
Ἠλέκτρα
καὶ δὴ τελεῖται τἀπʼ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳ
νοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.
1465
Αἴγισθος
ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμʼ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ
πεπτωκός· εἰ δʼ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.
χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν, ὅπως
τὸ συγγενές τοι κἀπʼ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.
Ὀρέστης
αὐτὸς σὺ βάσταζʼ· οὐκ ἐμὸν τόδʼ, ἀλλὰ σόν,
1470
τὸ ταῦθʼ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως.
