Epeisodion 2
Ἠλέκτρα
φονεῦσι πατρός. ἆρά μοι καλῶς ἔχει;
ἀλλʼ οὔ τι μὴν ἔγωγε τοῦ λοιποῦ χρόνου
ξύνοικος, εἴσειμʼ, ἀλλὰ τῇδε πρὸς πύλῃ
παρεῖσʼ ἐμαυτὴν ἄφιλος αὐανῶ βίον.
πρὸς ταῦτα καινέτω τις, εἰ βαρύνεται,
820
τῶν ἔνδον ὄντων· ὡς χάρις μέν, ἢν κτάνῃ,
λύπη δʼ, ἐὰν ζῶ· τοῦ βίου δʼ οὐδεὶς πόθος.
