Epeisodion 5
Ἀντιγόνη
τὰ τοῦδʼ ἕπεσθαι τἀνδρός, οἷʼ ἐθέσπισεν;
Πολυνείκης
οὐκ ἀγγελοῦμεν φλαῦρʼ· ἐπεὶ στρατηλάτου
χρηστοῦ τὰ κρείσσω μηδὲ τἀνδεᾶ λέγειν.
1430
Ἀντιγόνη
οὕτως ἄρʼ, ὦ παῖ, ταῦτά σοι δεδογμένα;
Πολυνείκης
καὶ μή μʼ ἐπίσχῃς γʼ· ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν ἥδʼ ὁδὸς
ἔσται μέλουσα δύσποτμός τε καὶ κακὴ
πρὸς τοῦδε πατρὸς τῶν τε τοῦδʼ ἐρινύων·
σφῷν δʼ εὖ διδοίη Ζεύς, τάδʼ εἰ θανόντι μοι
1435
τελεῖτʼ, ἐπεὶ οὔ μοι ζῶντί γʼ αὖθις ἕξετον.
μέθεσθε δʼ ἤδη χαίρετόν τʼ· οὐ γάρ μʼ ἔτι
Πολυνείκης
μή τοί μʼ ὀδύρου.
Ἀντιγόνη
καὶ τίς ἄν σʼ ὁρμώμενον
εἰς προὖπτον Ἅιδην οὐ καταστένοι, κάσι;
1440
Πολυνείκης
εἰ χρή, θανοῦμαι.
Ἀντιγόνη
μὴ σύ γʼ, ἀλλʼ ἐμοὶ πιθοῦ.
Πολυνείκης
μὴ πεῖθʼ ἃ μὴ δεῖ.
Ἀντιγόνη
δυστάλαινά τἄρʼ ἐγώ, εἴ σου στερηθῶ.
Πολυνείκης
ταῦτα δʼ ἐν τῷ δαίμονι
καὶ τῇδε φῦναι χἀτέρᾳ. σφὼ δʼ οὖν ἐγὼ
θεοῖς ἀρῶμαι μή ποτʼ ἀντῆσαι κακῶν·
1445
ἀνάξιαι γὰρ πᾶσίν ἐστε δυστυχεῖν.
