Stasimon 7
[Choral 1]
οὐδέ γʼ ἔνερθʼ ἀφίλητος ἐμοί ποτε
Ἀντιγόνη
καὶ τᾷδε μὴ κυρήσῃς.
1705
Ἀντιγόνη
ἔπραξεν οἷον ἤθελεν.
Ἀντιγόνη
ἇς ἔχρῃζε γᾶς ἐπὶ ξένας
οὐδὲ πένθος ἔλιπʼ ἄκλαυτον.
ἀνὰ γὰρ ὄμμα σε τόδʼ, ὦ πάτερ, ἐμὸν
στένει δακρῦον, οὐδʼ ἔχω
1710
πῶς με χρὴ τὸ σὸν τάλαιναν
ὤμοι, γᾶς ἐπὶ ξένας θανεῖν ἔχρῃζες ἀλλʼ
Ἰσμήνη
ὦ τάλαινα, τίς ἄρα με πότμος αὖθις ὧδʼ
1715
ἐπαμμένει σέ τʼ, ὦ φίλα, τὰς πατρὸς ὧδʼ ἐρήμας;
Χορός
ἀλλʼ ἐπεὶ ὀλβίως γʼ ἔλυσεν
1720
λήγετε τοῦδʼ ἄχους· κακῶν γὰρ δυσάλωτος οὐδείς.
[Choral 2]
πάλιν, φίλα, συθῶμεν.
Ἀντιγόνη
τὰν χθόνιον ἑστίαν ἰδεῖν
1725
Ἀντιγόνη
πατρός, τάλαινʼ ἐγώ.
Ἰσμήνη
θέμις δὲ πῶς τάδʼ ἐστί; μῶν
