Epeisodion 4
Οἰδίπους
ποῦ ποῦ; τί φής; πῶς εἶπας;
τίς ἂν θεῶν σοι τόνδʼ ἄριστον ἄνδρʼ ἰδεῖν
1100
δοίη, τὸν ἡμᾶς δεῦρο προσπέμψαντά σοι;
Οἰδίπους
ὦ τέκνον, ἦ πάρεστον;
Θησέως ἔσωσαν φιλτάτων τʼ ὀπαόνων.
Οἰδίπους
προσέλθετʼ ὦ παῖ, πατρὶ καὶ τὸ μηδαμὰ
ἐλπισθὲν ἥξειν σῶμα βαστάσαι δότε.
1105
Ἀντιγόνη
αἰτεῖς ἃ τεύξει· σὺν πόθῳ γὰρ ἡ χάρις.
Οἰδίπους
ποῦ δῆτα, ποῦ ʼστόν;
Ἀντιγόνη
αἵδʼ ὁμοῦ πελάζομεν.
Ἀντιγόνη
τῷ τεκόντι πᾶν φίλον.
Οἰδίπους
ὦ σκῆπτρα φωτός.
Ἀντιγόνη
δυσμόρου γε δύσμορα.
Οἰδίπους
ἔχω τὰ φίλτατʼ, οὐδʼ ἔτʼ ἂν πανάθλιος
1110
θανὼν ἂν εἴην σφῷν παρεστώσαιν ἐμοί.
ἐρείσατʼ, ὦ παῖ, πλευρὸν ἀμφιδέξιον
ἐμφύντε τῷ φύσαντι, κἀναπαύσατον
τοῦ πρόσθʼ ἐρήμου τοῦδε δυστήνου πλάνου.
καί μοι τὰ πραχθέντʼ εἴπαθʼ ὡς βράχιστʼ, ἐπεὶ
1115
ταῖς τηλικαῖσδε σμικρὸς ἐξαρκεῖ λόγος.
Ἀντιγόνη
ὅδʼ ἔσθʼ ὁ σώσας· τοῦδε χρὴ κλύειν, πάτερ,
οὗ κἄστι τοὔργον· τοὐμὸν ὧδʼ ἔσται βραχύ.
Οἰδίπους
ὦ ξεῖνε, μὴ θαύμαζε, πρὸς τὸ λιπαρὲς
τέκνʼ εἰ φανέντʼ ἄελπτα μηκύνω λόγον.
1120
ἐπίσταμαι γὰρ τήνδε τὴν ἐς τάσδε μοι
τέρψιν παρʼ ἄλλου μηδενὸς πεφασμένην·
σὺ γάρ νιν ἐξέσωσας, οὐκ ἄλλος βροτῶν.
