Epeisodion 3
Αἰγεύς
θεούς τε πάντας ἐμμενεῖν ἅ σου κλύω.
Μήδεια
ἀρκεῖ· τί δ’ ὅρκῳ τῷδε μὴ ’μμένων πάθοις;
Αἰγεύς
ἃ τοῖσι δυσσεβοῦσι γίγνεται βροτῶν.
755
Μήδεια
χαίρων πορεύου· πάντα γὰρ καλῶς ἔχει.
κἀγὼ πόλιν σὴν ὡς τάχιστ’ ἀφίξομαι,
πράξασ’ ἃ μέλλω καὶ τυχοῦσ’ ἃ βούλομαι.
