Epeisodion 1
Χορός
κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·
Δαναός
ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·
Χορός
θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.
Δαναός
μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.
Χορός
ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας.
210
Δαναός
κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.
Δαναός
καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.
Χορός
καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—
Δαναός
ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.
Χορός
εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς.
215
Δαναός
συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.
Χορός
τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;
Δαναός
ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.
Χορός
ἀλλʼ εὖ τʼ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.
Δαναός
Ἑρμῆς ὅδʼ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις.
220
Χορός
ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω.
Δαναός
πάντων δʼ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν
σέβεσθʼ· ἐν ἁγνῷ δʼ ἑσμὸς ὡς πελειάδων
ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ,
ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
225
ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών;
πῶς δʼ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα
ἁγνὸς γένοιτʼ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν Ἅιδου θανὼν
φύγῃ ματαίων αἰτίας, πράξας τάδε.
κἀκεῖ δικάζει τἀπλακήμαθʼ, ὡς λόγος,
230
Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.
σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,
ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε.
Βασιλεύς
ποδαπὸν ὅμιλον τόνδʼ ἀνελληνόστολον
