Eksodos
Χορός
παραινέσαι σοι σμικρόν, Ἀλκμήνη, θέλω,
τὸν ἄνδρʼ ἀφεῖναι τόνδʼ, ἐπεὶ δοκεῖ πόλει.
Ἀλκμήνη
τί δʼ, ἢν θάνῃ τε καὶ πόλει πιθώμεθα;
1020
Χορός
τὰ λῷστ’ ἂν εἴη· πῶς τάδʼ οὖν γενήσεται;
Ἀλκμήνη
ἐγὼ διδάξω ῥᾳδίως· κτανοῦσα γὰρ
τόνδʼ εἶτα νεκρὸν τοῖς μετελθοῦσιν φίλων
δώσω· τὸ γὰρ σῶμʼ οὐκ ἀπιστήσω χθονί,
οὗτος δὲ δώσει τὴν δίκην θανὼν ἐμοί.
1025
Ἐυρυσθεύς
κτεῖνʼ, οὐ παραιτοῦμαί σε· τήνδε δὲ πτόλιν,
ἐπεί μʼ ἀφῆκε καὶ κατῃδέσθη κτανεῖν,
χρησμῷ παλαιῷ Λοξίου δωρήσομαι,
ὃς ὠφελήσει μείζονʼ ἢ δοκεῖν χρόνῳ.
θανόντα γάρ με θάψεθʼ οὗ τὸ μόρσιμον,
1030
δίας πάροιθε παρθένου Παλληνίδος·
καὶ σοὶ μὲν εὔνους καὶ πόλει σωτήριος
μέτοικος αἰεὶ κείσομαι κατὰ χθονός,
τοῖς τῶνδε δʼ ἐκγόνοισι πολεμιώτατος,
ὅταν μόλωσι δεῦρο σὺν πολλῇ χερὶ
1035
χάριν προδόντες τήνδε. τοιούτων ξένων
προύστητε. πῶς οὖν ταῦτʼ ἐγὼ πεπυσμένος
δεῦρʼ ἦλθον, ἀλλʼ οὐ χρησμὸν ἠρόμην θεοῦ;
Ἥραν νομίζων θεσφάτων κρείσσω πολὺ
κοὐκ ἂν προδοῦναί μʼ. ἀλλὰ μήτε μοι χοὰς
1040
μήθʼ αἷμʼ ἐάσῃς εἰς ἐμὸν στάξαι τόπον.
κακὸν γὰρ αὐτοῖς νόστον ἀντὶ τῶνδʼ ἐγὼ
δώσω· διπλοῦν δὲ κέρδος ἕξετʼ ἐξ ἐμοῦ,
ὑμᾶς τʼ ὀνήσω τούσδε τε βλάψω θανών.
