Epeisodion 4
Θεράπων
καλῶς λελέχθαι μῦθον ἔς τʼ εὐψυχίαν.
ὃ δʼ οὔτε τοὺς κλύοντας αἰδεσθεὶς λόγων
οὔτʼ αὐτὸς αὑτοῦ δειλίαν στρατηγὸς ὢν
ἐλθεῖν ἐτόλμησʼ ἐγγὺς ἀλκίμου δορός,
815
ἀλλʼ ἦν κάκιστος· εἶτα τοιοῦτος γεγὼς
τοὺς Ἡρακλείους ἦλθε δουλώσων γόνους.
Ὕλλος μὲν οὖν ἀπῴχετ’ ἐς τάξιν πάλιν·
μάντεις δʼ, ἐπειδὴ μονομάχου διʼ ἀσπίδος
διαλλαγὰς ἔγνωσαν οὐ τελουμένας,
820
ἔσφαζον, οὐκ ἔμελλον, ἀλλʼ ἀφίεσαν
λαιμῶν βροτείων εὐθὺς οὔριον φόνον.
οἳ δʼ ἅρματʼ εἰσέβαινον, οἳ δʼ ὑπʼ ἀσπίδων
πλευροῖς ἔκρυπτον πλεύρʼ· Ἀθηναίων δʼ ἄναξ
στρατῷ παρήγγελλ’ οἷα χρὴ τὸν εὐγενῆ·
825
Ὦ ξυμπολῖται, τῇ τε βοσκούσῃ χθονὶ
καὶ τῇ τεκούσῃ νῦν τινʼ ἀρκέσαι χρεών.
ὃ δʼ αὖ τό τʼ Ἄργος μὴ καταισχῦναι θέλειν
καὶ τὰς Μυκήνας συμμάχους ἐλίσσετο.
ἐπεὶ δʼ ἐσήμηνʼ ὄρθιον Τυρσηνικῇ
830
σάλπιγγι καὶ συνῆψαν ἀλλήλοις μάχην,
πόσον τινʼ αὐχεῖς πάταγον ἀσπίδων βρέμειν,
πόσον τινὰ στεναγμὸν οἰμωγήν θʼ ὁμοῦ;
τὰ πρῶτα μέν νυν πίτυλος Ἀργείου δορὸς
ἐρρήξαθʼ ἡμᾶς· εἶτʼ ἐχώρησαν πάλιν.
835
τὸ δεύτερον δὲ ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί,
ἀνὴρ δʼ ἐπʼ ἀνδρὶ στάς, ἐκαρτέρει μάχη·
πολλοὶ δʼ ἔπιπτον. ἦν δὲ τοῦ κελεύματος·
Ὦ τὰς Ἀθήνας — Ὦ τὸν Ἀργείων γύην
σπείροντες — οὐκ ἀρήξετʼ αἰσχύνην πόλει;
840
μόλις δὲ πάντα δρῶντες οὐκ ἄτερ πόνων
