Parodos
[Episode]
χρόνον ἀθλεύσω.
95
Προμηθεύς
τοιόνδʼ ὁ νέος ταγὸς μακάρων
ἐξηῦρʼ ἐπʼ ἐμοὶ δεσμὸν ἀεικῆ.
φεῦ φεῦ, τὸ παρὸν τό τʼ ἐπερχόμενον
πῆμα στενάχω, πῇ ποτε μόχθων
χρὴ τέρματα τῶνδʼ ἐπιτεῖλαι.
100
καίτοι τί φημι; πάντα προυξεπίσταμαι
σκεθρῶς τὰ μέλλοντʼ, οὐδέ μοι ποταίνιον
πῆμʼ οὐδὲν ἥξει. τὴν πεπρωμένην δὲ χρὴ
αἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα, γιγνώσκονθʼ ὅτι
τὸ τῆς ἀνάγκης ἔστʼ ἀδήριτον σθένος.
105
ἀλλʼ οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν τύχας
οἷόν τέ μοι τάσδʼ ἐστί. θνητοῖς γὰρ γέρα
πορὼν ἀνάγκαις ταῖσδʼ ἐνέζευγμαι τάλας.
ναρθηκοπλήρωτον δὲ θηρῶμαι πυρὸς
πηγὴν κλοπαίαν, ἣ διδάσκαλος τέχνης
110
πάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ μέγας πόρος.
τοιῶνδε ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνω
ὑπαιθρίοις δεσμοῖς πεπασσαλευμένος.
τίς ἀχώ, τίς ὀδμὰ προσέπτα μʼ ἀφεγγής,
115
θεόσυτος, ἢ βρότειος, ἢ κεκραμένη;
ἵκετο τερμόνιον ἐπὶ πάγον
πόνων ἐμῶν θεωρός, ἢ τί δὴ θέλων;
ὁρᾶτε δεσμώτην με δύσποτμον θεόν
τὸν Διὸς ἐχθρόν, τὸν πᾶσι θεοῖς
120
διʼ ἀπεχθείας ἐλθόνθʼ ὁπόσοι
τὴν Διὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν,
διὰ τὴν λίαν φιλότητα βροτῶν.
φεῦ φεῦ, τί ποτʼ αὖ κινάθισμα κλύω
