Stasimon 4
[Choral 4]
μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν
Κασάνδρα
ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ
Χορός
τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105
ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.
Κασάνδρα
ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,
λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;
τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110
Χορός
οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων
ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.
[Choral 5]
ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;
Κασάνδρα
ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115
ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία
φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει
κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.
Χορός
ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ
ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120
ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς
σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος
ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·
Κασάνδρα
ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125
μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι
τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.
δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.
Χορός
οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130
εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.
