Epeisodion 2
Ἠλέκτρα
αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.
Χορός
καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδʼ ἐτείνατον λόγον,
510
τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.
τὰ δʼ ἄλλʼ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,
ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.
Ὀρέστης
ἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,
πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515
μεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;
θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις
ἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.
τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.
τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματος
520
ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.
θέλοντι δʼ, εἴπερ οἶσθʼ, ἐμοὶ φράσον τάδε.
Χορός
οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων
καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη
χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525
Ὀρέστης
ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;
Χορός
τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.
Ὀρέστης
καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;
Χορός
ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.
Ὀρέστης
τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530
Χορός
αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.
Ὀρέστης
καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;
Χορός
ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.
Ὀρέστης
οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.
Χορός
ἡ δʼ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.
535
πολλοὶ δʼ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,
λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·
πέμπει τʼ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,
