Parodos
[Episode]
μάταια βάζει· μὴ δόκει τούτων κλύειν·
Θεράπων
σοφωτέρους γὰρ χρὴ βροτῶν εἶναι θεούς.
120
[Choral 1]
Ὠκεανοῦ τις ὕδωρ στάζουσα πέτρα λέγεται,
Χορός
βαπτὰν κάλπισι ῥυτὰν πα-
μᾶς δ’ ἐπὶ νῶτα πέτρας εὐ-
μοι πρώτα φάτις ἦλθε δεσποίνας·
130
τειρομέναν νοσερᾷ κοίτᾳ δέμας ἐντὸς ἔχειν
οἴκων, λεπτὰ δὲ φάρη ξάν-
κτᾶς δέμας ἁγνὸν ἴσχειν, κρυ-
πτῷ πένθει θανάτου θέλου-
σαν κέλσαι ποτὶ τέρμα δύστανον.
140
[Choral 2]
— ἦ σὺ γ’ ἔνθεος, ὦ κούρα,
Χορός
εἴτ’ ἐκ Πανὸς εἴθ’ Ἑκάτας
— σὺ δ’ ἀμφὶ τὰν πολύθηρον Δί-
145
ρος ἀθύτων πελάνων τρύχῃ;