Epeisodion 5
Χορός
ἆ ἆ, τί δράσεις, ὦ γεραιέ; μὴ πέσῃς·
Πηλεύς
οὐδέν εἰμ’· ἀπωλόμην.
φρούδη μὲν αὐδή, φροῦδα δ’ ἄρθρα μου κάτω.
Ἄγγελος
ἄκουσον, εἰ καὶ σοῖς φίλοις ἀμυναθεῖν
χρῄζεις, τὸ πραχθέν, σὸν κατορθώσας δέμας.
1080
Πηλεύς
ὦ μοῖρα, γήρως ἐσχάτοις πρὸς τέρμασιν
οἵα με τὸν δύστηνον ἀμφιβᾶσ’ ἔχεις.
πῶς δ’ οἴχεταί μοι παῖς μόνου παιδὸς μόνος;
σήμαιν’· ἀκοῦσαι δ’ οὐκ ἀκούσθ’ ὅμως θέλω.
Ἄγγελος
ἐπεὶ τὸ κλεινὸν ἤλθομεν Φοίβου πέδον,
1085
τρεῖς μὲν φαεννὰς ἡλίου διεξόδους
θέᾳ διδόντες ὄμματ’ ἐξεπίμπλαμεν.
καὶ τοῦθ’ ὕποπτον ἦν ἄρ’· εἰς δὲ συστάσεις
κύκλους τ’ ἐχώρει λαὸς οἰκήτωρ θεοῦ.
Ἀγαμέμνονος δὲ παῖς διαστείχων πόλιν
1090
ἐς οὖς ἑκάστῳ δυσμενεῖς ηὔδα λόγους·
Ὁρᾶτε τοῦτον, ὃς διαστείχει θεοῦ
χρυσοῦ γέμοντα γύαλα, θησαυροὺς βροτῶν,
τὸ δεύτερον παρόντ’ ἐφ’ οἷσι καὶ πάρος
δεῦρ’ ἦλθε, Φοίβου ναὸν ἐκπέρσαι θέλων;
1095
κἀκ τοῦδ’ ἐχώρει ῥόθιον ἐν πόλει κακόν·
ἀρχαί τε, πληροῦντές τε βουλευτήρια,
ἰδίᾳ θ’ ὅσοι θεοῦ χρημάτων ἐφέστασαν,
φρουρὰν ἐτάξαντ’ ἐν περιστύλοις δόμοις.
ἡμεῖς δὲ μῆλα, φυλλάδος Παρνασίας
1100
παιδεύματ’, οὐδὲν τῶνδέ πω πεπυσμένοι,
λαβόντες ᾖμεν ἐσχάραις τ’ ἐφέσταμεν
σὺν προξένοισι μάντεσίν τε Πυθικοῖς.
καί τις τόδ’ εἶπεν· Ὦ νεανία, τί σοι
