Epeisodion 5
Ἄγγελος
θεῷ κατευξώμεσθα; τίνος ἥκεις χάριν;
1105
ὃ δ’ εἶπε· Φοίβῳ τῆς πάροιθ’ ἁμαρτίας
δίκας παρασχεῖν βουλόμεσθ’· ᾔτησα γὰρ
πατρός ποτ’ αὐτὸν αἵματος δοῦναι δίκην.
κἀνταῦθ’ Ὀρέστου μῦθος ἰσχύων μέγα
ἐφαίνεθ’, ὡς ψεύδοιτο δεσπότης ἐμός,
1110
ἥκων ἐπ’ αἰσχροῖς. ἔρχεται δ’ ἀνακτόρων
κρηπῖδος ἐντός, ὡς πάρος χρηστηρίων
εὔξαιτο Φοίβῳ· τυγχάνει δ’ ἐν ἐμπύροις·
τῷ δὲ ξιφήρης ἆρ’ ὑφειστήκει λόχος
δάφνῃ σκιασθείς· ὧν Κλυταιμήστρας τόκος
1115
εἷς ἦν ἁπάντων τῶνδε μηχανορράφος.
χὣ μὲν κατ’ ὄμμα στὰς προσεύχεται θεῷ·
οἳ δ’ ὀξυθήκτοις φασγάνοις ὡπλισμένοι
κεντοῦσ’ ἀτευχῆ παῖδ’ Ἀχιλλέως λάθρᾳ.
χωρεῖ δὲ πρύμναν· οὐ γὰρ εἰς καιρὸν τυπεὶς
1120
ἐτύγχαν’· ἐξέλκει δὲ καὶ παραστάδος
κρεμαστὰ τεύχη πασσάλων καθαρπάσας
ἔστη ’πὶ βωμοῦ γοργὸς ὁπλίτης ἰδεῖν,
βοᾷ δὲ Δελφῶν παῖδας ἱστορῶν τάδε·
Τίνος μ’ ἕκατι κτείνετ’ εὐσεβεῖς ὁδοὺς
1125
ἥκοντα; ποίας ὄλλυμαι πρὸς αἰτίας;—
τῶν δ’ οὐδὲν οὐδεὶς μυρίων ὄντων πέλας
ἐφθέγξατ’, ἀλλ’ ἔβαλλον ἐκ χερῶν πέτροις.
πυκνῇ δὲ νιφάδι πάντοθεν σποδούμενος
προὔτεινε τεύχη κἀφυλάσσετ’ ἐμβολὰς
1130
ἐκεῖσε κἀκεῖσ’ ἀσπίδ’ ἐκτείνων χερί.
ἀλλ’ οὐδὲν ἦνεν· ἀλλὰ πόλλ’ ὁμοῦ βέλη,
οἰστοί, μεσάγκυλ’ ἔκλυτοί τ’ ἀμφώβολοι,
σφαγῆς ἐχώρουν βουπόροι ποδῶν πάρος.
