Epeisodion 1
Ἑρμιόνη
ὁ νοῦς ὁ σός μοι μὴ ξυνοικοίη, γύναι.
Ἀνδρομάχη
νέα πέφυκας καὶ λέγεις αἰσχρῶν πέρι.
Ἑρμιόνη
σὺ δ’ οὐ λέγεις γε, δρᾷς δέ μ’ εἰς ὅσον δύνῃ.
Ἀνδρομάχη
οὐκ αὖ σιωπῇ Κύπριδος ἀλγήσεις πέρι;
240
Ἑρμιόνη
τί δ’; οὐ γυναιξὶ ταῦτα πρῶτα πανταχοῦ;
καλῶς γε χρωμέναισιν· εἰ δὲ μή, οὐ καλά.
Ἑρμιόνη
οὐ βαρβάρων νόμοισιν οἰκοῦμεν πόλιν.
Ἀνδρομάχη
κἀκεῖ τά γ’ αἰσχρὰ κἀνθάδ’ αἰσχύνην ἔχει.
Ἑρμιόνη
σοφὴ σοφὴ σύ· κατθανεῖν δ’ ὅμως σε δεῖ.
245
Ἀνδρομάχη
ὁρᾷς ἄγαλμα Θέτιδος εἰς σ’ ἀποβλέπον;
Ἑρμιόνη
μισοῦν γε πατρίδα σὴν Ἀχιλλέως φόνῳ.
Ἀνδρομάχη
Ἑλένη νιν ὤλεσ’, οὐκ ἐγώ, μήτηρ δὲ σή.
Ἑρμιόνη
ἦ καὶ πρόσω γὰρ τῶν ἐμῶν ψαύσεις κακῶν;
Ἀνδρομάχη
ἰδοὺ σιωπῶ κἀπιλάζυμαι στόμα.
250
Ἑρμιόνη
ἐκεῖνο λέξον, οὗπερ εἵνεκ’ ἐστάλην.
Ἀνδρομάχη
λέγω σ’ ἐγὼ νοῦν οὐκ ἔχειν ὅσον σε δεῖ.
Ἑρμιόνη
λείψεις τόδ’ ἁγνὸν τέμενος ἐναλίας θεοῦ;
Ἀνδρομάχη
εἰ μὴ θανοῦμαί γ’· εἰ δὲ μή, οὐ λείψω ποτέ.
Ἑρμιόνη
ὡς τοῦτ’ ἄραρε, κοὐ μενῶ πόσιν μολεῖν.
255
Ἀνδρομάχη
ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μὴν πρόσθεν ἐκδώσω μέ σοι.
Ἑρμιόνη
πῦρ σοι προσοίσω, κοὐ τὸ σὸν προσκέψομαι—
Ἀνδρομάχη
σὺ δ’ οὖν κάταιθε· θεοὶ γὰρ εἴσονται τάδε.
Ἑρμιόνη
καὶ χρωτὶ δεινῶν τραυμάτων ἀλγηδόνας.
Ἀνδρομάχη
σφάζ’, αἱμάτου θεᾶς βωμόν, ἣ μέτεισί σε.
260
Ἑρμιόνη
ὦ βάρβαρον σὺ θρέμμα καὶ σκληρὸν θράσος,
ἐγκαρτερεῖς δὴ θάνατον; ἀλλ’ ἐγώ σ’ ἕδρας
ἐκ τῆσδ’ ἑκοῦσαν ἐξαναστήσω τάχα·
τοιόνδ’ ἔχω σου δέλεαρ. ἀλλὰ γὰρ λόγους
κρύψω, τὸ δ’ ἔργον αὐτὸ σημανεῖ τάχα.
265
