Parodos
[Choral]
δειρῆς νασμῷ μελαναυγεῖ.
Ἑκάβη
οἲ ἐγὼ μελέα, τί ποτʼ ἀπύσω;
ποίαν ἀχώ, ποῖον ὀδυρμόν,
155
τίς ἀμύνει μοι; ποία γέννα,
ποία δὲ πόλις; φροῦδος πρέσβυς,
160
στείχω; ποῖ δʼ ἥσω; ποῦ τις θεῶν
Τρῳάδες ὦ κάκʼ ἐνεγκοῦσαι
πήματʼ, ἀπωλέσατʼ ὠλέσατʼ· οὐκέτι μοι βίος
ὦ τλάμων ἅγησαί μοι πούς,
πρὸς τάνδʼ αὐλάν· ὦ τέκνον, ὦ παῖ,
δυστανοτάτας ματέρος — ἔξελθʼ ἔξελθʼ
οἴκων — ἄιε ματέρος αὐδάν.
ὦ τέκνον ὡς εἰδῇς οἵαν οἵαν
175
ἀίω φάμαν περὶ σᾶς ψυχᾶς.
μᾶτερ μᾶτερ τί βοᾷς; τί νέον
καρύξασʼ οἴκων μʼ ὥστʼ ὄρνιν
Πολυξένη
τί με δυσφημεῖς; φροίμιά μοι κακά.
