Eksodos
Πολυμήστωρ
φίλη μὲν εἶ σύ, προσφιλὲς δέ μοι τόδε
στράτευμʼ Ἀχαιῶν. ἀλλὰ σημαίνειν σὲ χρῆν·
τί χρὴ τὸν εὖ πράσσοντα μὴ πράσσουσιν εὖ
φίλοις ἐπαρκεῖν; ὡς ἕτοιμός εἰμʼ ἐγώ.
985
Ἑκάβη
πρῶτον μὲν εἰπὲ παῖδʼ ὃν ἐξ ἐμῆς χερὸς
Πολύδωρον ἔκ τε πατρὸς ἐν δόμοις ἔχεις,
εἰ ζῇ· τὰ δʼ ἄλλα δεύτερόν σʼ ἐρήσομαι.
Πολυμήστωρ
μάλιστα· τοὐκείνου μὲν εὐτυχεῖς μέρος.
Ἑκάβη
ὦ φίλταθʼ, ὡς εὖ κἀξίως λέγεις σέθεν.
990
Πολυμήστωρ
τί δῆτα βούλῃ δεύτερον μαθεῖν ἐμοῦ;
Ἑκάβη
εἰ τῆς τεκούσης τῆσδε μέμνηταί τί μου;
Πολυμήστωρ
καὶ δεῦρό γʼ ὡς σὲ κρύφιος ἐζήτει μολεῖν.
Ἑκάβη
χρυσὸς δὲ σῶς ὃν ἦλθεν ἐκ Τροίας ἔχων;
Πολυμήστωρ
σῶς, ἐν δόμοις γε τοῖς ἐμοῖς φρουρούμενος.
995
Ἑκάβη
σῶσόν νυν αὐτὸν μηδʼ ἔρα τῶν πλησίον.
Πολυμήστωρ
ἥκιστʼ· ὀναίμην τοῦ παρόντος, ὦ γύναι.
Ἑκάβη
οἶσθʼ οὖν ἃ λέξαι σοί τε καὶ παισὶν θέλω;
Πολυμήστωρ
οὐκ οἶδα· τῷ σῷ τοῦτο σημανεῖς λόγῳ.
Ἑκάβη
ἔστʼ, ὦ φιληθεὶς ὡς σὺ νῦν ἐμοὶ φιλῇ —
1000
Πολυμήστωρ
τί χρῆμʼ ὃ κἀμὲ καὶ τέκνʼ εἰδέναι χρεών;
Ἑκάβη
χρυσοῦ παλαιαὶ Πριαμιδῶν κατώρυχες.
Πολυμήστωρ
ταῦτʼ ἔσθʼ ἃ βούλῃ παιδὶ σημῆναι σέθεν;
Ἑκάβη
μάλιστα, διὰ σοῦ γʼ· εἶ γὰρ εὐσεβὴς ἀνήρ.
Πολυμήστωρ
τί δῆτα τέκνων τῶνδε δεῖ παρουσίας;
1005
Ἑκάβη
ἄμεινον, ἢν σὺ κατθάνῃς, τούσδʼ εἰδέναι.
Πολυμήστωρ
καλῶς ἔλεξας· τῇδε καὶ σοφώτερον.
Ἑκάβη
οἶσθʼ οὖν Ἀθάνας Ἰλίας ἵνα στέγαι;
Πολυμήστωρ
ἐνταῦθʼ ὁ χρυσός ἐστι; σημεῖον δὲ τί;
Ἑκάβη
μέλαινα πέτρα γῆς ὑπερτέλλουσʼ ἄνω.
1010
Πολυμήστωρ
ἔτʼ οὖν τι βούλῃ τῶν ἐκεῖ φράζειν ἐμοί;
