Stasimon 6
[Episode]
οἴκει πόλιν τήνδʼ, ἀθλίως μέν, ἀλλʼ ὅμως
1365
Ἡρακλῆς
ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά.
ὦ τέκνʼ, ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ
ἀπώλεσʼ, οὐδʼ ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν,
ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ
εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν.
1370
σέ τʼ οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαινʼ, ἀπώλεσα
ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρʼ ἔσῳζες ἀσφαλῶς,
μακρὰς διαντλοῦσʼ ἐν δόμοις οἰκουρίας.
οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δʼ ἐμοῦ,
ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι
1375
τέκνων γυναικός τʼ· ὦ λυγραὶ φιλημάτων
τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδʼ ὅπλων κοινωνίαι.
ἀμηχανῶ γὰρ πότερʼ ἔχω τάδʼ ἢ μεθῶ,
ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντʼ ἐρεῖ τάδε·
Ἡμῖν τέκνʼ εἷλες καὶ δάμαρθʼ· ἡμᾶς ἔχεις
1380
παιδοκτόνους σούς. εἶτʼ ἐγὼ τάδʼ ὠλέναις
οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων,
ξὺν οἷς τὰ κάλλιστʼ ἐξέπραξʼ ἐν Ἑλλάδι,
ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω;
οὐ λειπτέον τάδʼ, ἀθλίως δὲ σῳστέον.
1385
ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμʼ· ἀθλίου κυνὸς
κόμιστρʼ ἐς Ἄργος συγκατάστησον μολών,
λύπῃ τι παίδων μὴ πάθω μονούμενος.
ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος λεώς,
κείρασθε, συμπενθήσατʼ, ἔλθετʼ ἐς τάφον
1390
παίδων· ἅπαντας δʼ ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε
νεκρούς τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν
Ἥρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ.
Θησεύς
ἀνίστασʼ, ὦ δύστηνε· δακρύων δʼ ἅλις.
