Stasimon 6
[Episode]
οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου.
1395
Θησεύς
καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι.
αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν.
Θησεύς
παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρʼ ὑπηρέτῃ φίλῳ.
Ἡρακλῆς
ἀλλʼ αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις.
Θησεύς
ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι.
1400
Ἡρακλῆς
παίδων στερηθεὶς παῖδʼ ὅπως ἔχω σʼ ἐμόν.
Θησεύς
δίδου δέρῃ σὴν χεῖρʼ, ὁδηγήσω δʼ ἐγώ.
Ἡρακλῆς
ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής.
ὦ πρέσβυ, τοιόνδʼ ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον.
Ἀμφιτρύων
ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος.
1405
Ἡρακλῆς
Θησεῦ, πάλιν με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.
Θησεύς
ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτʼ ἔχων ῥᾴων ἔσῃ;
Ἡρακλῆς
ποθῶ· πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω.
Ἀμφιτρύων
ἰδοὺ τάδʼ, ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα.
Θησεύς
οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις;
1410
Ἡρακλῆς
ἅπαντʼ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ ἔτλην κακά.
Θησεύς
εἴ σʼ ὄψεταί τις θῆλυν ὄντʼ, οὐκ αἰνέσει.
Ἡρακλῆς
ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ.
Θησεύς
ἄγαν γʼ· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν.
Ἡρακλῆς
σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;
1415
Θησεύς
ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ.
Ἡρακλῆς
πῶς οὖν ἔτʼ εἴπης ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς;
Ἀμφιτρύων
καὶ σύ μοι, τέκνον.
Ἡρακλῆς
θάφθʼ ὥσπερ εἶπον παῖδας.
Ἀμφιτρύων
ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον;
