Stasimon 6
[Episode]
βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ.
1185
Ἀμφιτρύων
οἰχόμεθʼ οἰχόμεθα πτανοί.
Θησεύς
τί φῄς; τί δράσας;
Ἀμφιτρύων
μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς
ἑκατογκεφάλου τε βαφαῖς ὕδρας.
1190
Θησεύς
Ἥρας ὅδʼ ἁγών· τίς δʼ ὅδʼ οὑν νεκροῖς, γέρον;
Ἀμφιτρύων
ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ὃς ἐπὶ
δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖ-
σι Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς.
Θησεύς
φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ;
1195
Ἀμφιτρύων
οὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον
πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν
Θησεύς
τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα;
Ἀμφιτρύων
αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα
Θησεύς
ἀλλʼ, εἰ συναλγῶν γʼ ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν.
Ἀμφιτρύων
ὦ τέκνον· πάρες ἀπʼ ὀμμάτων
πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον.
1205
βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί,
ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ
γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων, πολιόν τε
δάκρυον ἐκβάλλων· ἰὼ παῖ, κατά-
1210
σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς
βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ,
κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.
Θησεύς
εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας
αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν.
1215
